Goed bloed
09 August 2008
En jawel, ik had het al voorspeld: uit het bloedonderzoek kwam niets naar voren. Goed nieuws aan de ene kant (fysiek mankeer ik gewoon niets), maar aan de andere kant… Het is wel zo makkelijk als er snel iets aangewezen kan worden als oorzaak van de vermoeidheid.
Naast het bloedonderzoek moest ik ook een vragenlijst invullen, met 50 vragen, waaronder vragen als “raak je snel in paniek”, “denk je vaak aan een ingrijpende gebeurtenis uit het verleden”, of “denk je wel eens: ik wil dood?”. Uit die lijst kwam naar voren dat ik een verhoogde distress score had. Wat de oorzaak daar van is, dat moet dus nog uitgezocht worden. Maar bij distress is zelden sprake van fysieke defecten (en dat bleek ook uit het bloedonderzoek), dus er zit iets niet helemaal lekker in het koppie.
Volgende week is mijn eigen huisarts weer terug, daar moet ik nu mee gaan afspreken. En daar blijkt ook een psycholoog rond te wandelen, dus de kans is zeer groot dat ik daar een aantal gesprekken mee ga hebben.
De vermoeidheid is inmiddels wel iets minder geworden, maar dat mag ook wel na twee weken rust 
Toch merk ik nog wel dat ik niet helemaal top in m’n vel zit. Op het moment dat ik toch achter de pc zit en iets wil doen waar (maar een klein beetje) druk achter zit, dan lukt het niet… Kan me totaal niet concentreren dan. En het feit dat ik mezelf echt moet dwingen om boodschappen te doen (ik zie er tegenop) is ook niet echt goed. En als ik even de zinnen ga verzetten en een kort motorritje maak, maar daarna vrij snel in slaap val op de bank… Da’s ook niet normaal.
Naja, nog effe rustig aan blijven doen dus. En het koppie even “schoonmaken” denk ik, met hulp dus.
